อยู่บ้านเฉยๆ ก็อย่าเสียเงินให้มิจฉาชีพ

ผู้จัดการออนไลน์

       

ในปัจจุบันนี้การซื้อของออนไลน์เป็นเรื่องธรรมดา และเกือบจะเป็นวิถีชีวิตทั่วไปของผู้คนทั้งโลก เรียกว่านั่งอยู่บ้านไม่ต้องออกไปไหน ก็เสียเงินได้ตั้งแต่หลักร้อยหลักพันจนถึงหลักหมื่นหลักแสน ตามแต่กำลังทรัพย์กำลังซื้อของแต่ละท่าน
       
       ยิ่งในช่วง 3-4 ปีหลังนี้ ที่การใช้ธนาคารออนไลน์ผ่านเว็บหรือผ่านแอปพลิเคชั่นนั้นได้รับการยอมรับและเป็นที่นิยมอย่างแพร่หลาย จากเดิมที่การซื้อของออนไลน์จะยังมีภาระหลงเหลืออยู่บ้าง คือการต้องไปโอนเงินกันทางตู้ ATM แล้วส่งสลิปไปยืนยันเป็นหลักฐานต่อผู้ขาย เดี๋ยวนี้ใช้สลิปออนไลน์จากแอปพลิเคชั่นหรือจากเว็บส่งไปได้เลย


       
       นอกจากนี้ การค้าออนไลน์ก็ปลุกให้ธุรกิจรับส่งพัสดุของเอกชนมีการแข่งขันกันอย่างคึกคัก จากเดิมที่เหมือนจะถูกผูกขาดด้วยบริษัทไปรษณีย์ไทย ก็มีผู้เข้ามาลงในสนามแข่งขันหลายราย เป็นบริษัทจากต่างประเทศก็มี
       
       การขายของออนไลน์นั้น ทำให้คนที่อยากมีธุรกิจสามารถทำได้ง่ายขึ้น เพราะไม่ต้องมีหน้าร้านจริงจัง และกฎทองของการทำธุรกิจที่ว่ามี 3 ข้อ คือ “ทำเล ทำเล และทำเล” ถูกท้าทายเพราะรูปแบบการค้าขายออนไลน์ที่ทำเลไม่มีอยู่จริงซึ่งสิ่งที่มาแทน “ทำเล” ของการค้าขายในรูปแบบนี้ คือการสร้างตัวตนของผู้ขาย ว่าจะสามารถเรียกความสนใจให้คนมาซื้อสินค้าของตัวเองได้แค่ไหน บางคนมีลีลาการขายของออนไลน์ที่เรียกความสนใจได้จนคนขายกลายเป็นคนดังหรือเซเลบออนไลน์ กลบตัวสินค้าไปเสียอีก
       
       อย่างไรก็ตาม ในประเทศไทย การค้าผ่านช่องทางออนไลน์ยังเป็นส่วนเสริม ที่ยังไม่กระทบเทือนต่อการขายแบบมีหน้าร้านในช่องทางหลักเท่าไรนัก เพราะในการจับจ่ายใช้สอยสินค้าอุปโภคบริโภคส่วนใหญ่ ผู้คนยังคงนิยมไปซื้อตามร้านอยู่
       
       กระนั้นก็ยังมีบริการที่เสริมเข้ามา ซึ่งเป็นที่นิยมเพราะคงจะเหมาะแก่บริบทและสภาพแวดล้อมแบบไทยๆ คือบริการประเภท “รับซื้อของ” ผ่านแอปพลิเคชั่น โดยการให้มอเตอร์ไซค์รับจ้างหรือคนส่งของทางแอพเป็นผู้ไปซื้อสินค้าหรืออาหารให้ แล้วเอามาส่งให้ถึงบ้าน โดยมีส่วนต่างค่าวิ่งค่าเหนื่อยอะไรตามสมควร แต่คนที่ใช้บริการเช่นนี้ก็ยินดีแลกกับความสะดวกที่ไม่ต้องเดินทางฝ่าแดดร้อนหรือรถติดเพื่อไปกินอาหารเพียงชามสองชาม ยอมจ่ายเงินเพิ่มดีกว่า ซึ่งบางทีค่าจัดส่งเพิ่มขึ้นจากราคาสินค้ากว่า 30% ก็มี
       
       การขายของออนไลน์นั้นเปลี่ยนกระบวนทัศน์ของผู้คนในเรื่องการซื้อของต้องเห็นสินค้าไปได้ โดยเฉพาะการซื้อสินค้าที่รู้จักสินค้านั้นอยู่แน่ๆ เช่นการซื้อสินค้ามีรุ่นมียี่ห้อชัดเจน ซึ่งคนซื้ออาจจะไปลองไปชมที่ร้านค้าจริงๆ แต่มาซื้อออนไลน์เพราะถูกกว่าก็มี
       
       แต่อย่างไรก็ตาม การซื้อของออนไลน์ก็ยังคงมีเรื่องที่อาจจะต้องทำใจ โดยเฉพาะการซื้อสินค้าที่เราไม่เคยเห็นของจริงๆ หรือไม่มีขายในช่องทางร้านค้าจริง เช่น เครื่องใช้ไฟฟ้าหรืออุปกรณ์แกดเจ็ตจากจีน หรือเสื้อผ้าเครื่องแต่งกายต่างๆ
       
       ใครที่เคยซื้อสินค้ากลุ่มนี้ จะเจอปัญหาการ “ซื้อของไม่ตรงปก” กันอยู่บ้าง ซึ่งถ้าเป็นกรณีที่ผู้ขายนั้นไม่ได้หลอกลวงอะไร อาจจะเป็นเรื่องของมุมกล้องและการจัดแสงที่ลวงตาให้เห็นเป็นเช่นนั้น ถ้าเป็นอุปกรณ์แกดเจ็ตนั้น อาจจะดูใหญ่โต หรือใช้วัสดุดูดีหรือดูแพงกว่าสินค้าจริงที่ส่งมา หรือเสื้อผ้าก็จะดูสวยเมื่ออยู่บนตัวนางแบบ แต่พอซื้อมาใส่จริงกลับไม่ค่อยเหมาะกับเรา หรือใช้เนื้อผ้าที่ดูไม่ดีเท่าที่คิด ไม่อย่างนั้นก็สั้นไปยาวไปแบบเสี่ยงดวง เพราะลองไม่ได้ไม่เห็นสินค้า
       
       กรณีแบบนี้จะดูง่าย เพราะสินค้านั้นก็จะมีรูปลักษณ์เหมือนในโฆษณานั่นแหละ เพียงแต่ในโฆษณาอาจจะใช้เทคนิคการจัดแสงทำให้ดูดี หรือจัดฉากวางเทียบกับของอื่นทำให้มันดูใหญ่ขึ้นแบบหลอกตา ซึ่งเมื่อเราได้สินค้ามาแล้ว แม้ไม่เป็นอย่างที่คาด แต่เราก็รู้ได้ว่า นี่เป็นของที่เราสั่งมานั่นแหละ ไม่ใช่เรื่องหลอกลวงต้มตุ๋นอะไร ตาเราไม่ดีเอง
       
       สำหรับคุณภาพก็ต้องเสี่ยงดวงเอา โดยเฉพาะของไม่มียี่ห้อ หรือของเลียนแบบ
       
       แต่ถ้าผู้ขายมีเจตนาฉ้อฉลก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง อย่างที่เป็นข่าวกันบ่อย เช่นสั่งซื้อ iPhone แต่ส่งสบู่มาให้ หรือที่นิยมกัน โดยเฉพาะคุณสุภาพสตรี คือบริการรับหิ้วของ หรือการรับพรีออเดอร์จากต่างประเทศ ซึ่งคิดค่าหิ้วค่าอะไรแล้วก็ยังถูกกว่าซื้อเมืองไทย การรับหิ้วของนี่ได้รับความนิยมมาก จนเป็นช่องทางของมิจฉาชีพ
       
       อย่างล่าสุดที่มีข่าวนักศึกษาใหม่มหาวิทยาลัยชื่อดังถูกชาวโซเชียลตามตัวเจอจากรูปในกิจกรรมรับน้องของคณะ เปิดโปงว่าเธอทำอาชีพรับพรีออเดอร์แล้วโกงเงินเป็นแสนๆ ซึ่งมีโจทก์มีผู้เสียหายนับร้อยราย ทำอย่างนี้มาตั้งแต่เรียนชั้นมัธยม เรียกว่าใจกล้าและเห็นช่องทางหาเงินในทางที่ไม่ควรตั้งแต่ยังเด็ก ก็เสียผู้เสียคนเสียอนาคตกันไป
       
       อย่างไรก็ตาม ปัจจุบันนี้มีการค้าขายหลอกลวงแบบใหม่ ซึ่งผู้คนตกเป็นเหยื่อกันไปนักต่อนักแล้ว จึงอยากจะเอามาเตือนภัยกัน
       
       นั่นคือ มีเว็บขายสินค้าจากจีน และเชื่อว่าเป็นของคนจีนล้วนๆ เพราะอ่านจากภาษาที่ใช้แล้วเหมือนผ่านการแปลด้วยเครื่องคอมพิวเตอร์มา เช่น “ราคาที่เหมาะสมด้านคุณภาพลำโพงฟันฟ้า” หรือ “ขายถูกเพื่อแสดงความเสียใจโก่งราคาบริษัทของเรา”
       
       เว็บพวกนี้จะซื้อโฆษณาใน Facebook แล้วก็จะขายสินค้าในราคาถูก ด้วยมุกที่ซ้ำๆ กัน เช่น โรงงานกำลังจะปิดตัว เอาสินค้ามาขายราคาถูก บริษัทขออภัยที่ขายเกินราคามาเป็นเวลานาน จึงลดราคาสินค้าให้เป็นพิเศษ โดนผู้สั่งผลิตสินค้ายกเลิกออร์เดอร์ จึงเอามาขาย
       
       และราคาที่เขาขาย ก็จะเป็นราคาที่ถูกเหลือเชื่อ ถูกเกินกว่าที่จะเป็นไปได้ เช่น ลำโพงยี่ห้อดังที่ราคาของจริงอาจจะสองหมื่นกว่าบาท ก็มาขายสัก 3-4 พันบาท หรือเครื่องเล่นเกมเพลย์สเตชั่น4 ราคาสองสามพันบาท คือเห็นราคาแล้วก็น่าจะรู้ว่า ราคาแบบนี้ขายไม่ได้ และถ้าสังเกตภาษาที่ใช้ ก็น่าจะรู้สึกผิดปกติอย่างที่ยกตัวอย่างไป
       
       กระนั้นก็มีคนชอบของถูก อุตส่าห์คิดในทาง “เสี่ยงดวง” ว่าถ้ามันจริงก็คุ้มอยู่ หรือเชื่อจริงจังว่าของนั้นอาจจะเป็นโรงงานที่รับออร์เดอร์มาผลิตนั้นตัดสินค้าออกมาขายเองก็ได้ ซึ่งเมื่อสินค้าส่งมาถึงมือก็พูดไม่ออก ลำโพงยี่ห้อดังก็ตัวกระจิ๋วเดียวแถมเป็นของเลียนแบบที่เสียงจากลำโพงโทรศัพท์ยังฟังรื่นหูกว่า หรือเครื่องเกมที่ส่งมาจริง กลายเป็นเครื่องเล่นเกมอีมูเลเตอร์ที่เอาไว้เล่นเกมสมัย 8 บิต 16 บิต ซึ่งราคาขายจริงแค่หลักร้อย แต่ไปสอยมาหลักพัน เพราะหลงเชื่อโฆษณาพวกนี้
       
       ใครเจอโฆษณาหลอกลวงแบบนี้ทาง Facebook ถ้าให้ดีก็สละเวลากดแจ้ง Report ไปก็ดี เพื่อคนอื่นจะได้ไม่ตกเป็นเหยื่ออีก แต่ด้วยการทำธุรกิจแบบนี้ ยิงโฆษณาไป 10,000 ครั้ง คนหลงเชื่อแค่ 1% ก็ 100 คน สมมติกำไรชิ้นละพันบาท ก็เป็นแสนแล้ว
       
       ก็คงต้องระวังกันให้ดี ว่าของดีมียี่ห้อ ที่ราคาถูกลงบ้างนั้นอาจจะมี แต่ของดีที่ราคาถูกเหลือเชื่อนั้น 100% รับรองว่าโดนต้มคาบ้านแน่นอน.
       

ข่าวยอดนิยม

ข่าววันนี้